Hoe ik ben begonnen...
...in 2015, ik was toen zwanger van mijn jongste. Op het werk namen we regelmatig kinderen op die thuis ´onrustig´ waren.
De zogenoemde ´huilbaby´s´. Dit moet anders kunnen dacht ik. Deze kinderen komen als gezonde kinderen in het ziekenhuis. Het gezin werd ´ontwricht´, baby bleef en ouders gingen naar huis om weer wat slaap in te halen.
Dit deed zeer, maar was op dat moment soms wel de oplossing om het gezin goed te kunnen begeleiden. De begeleiding op de afdeling was top. Er was snelle inzet van verschillende disciplines, te denken valt aan een medisch pedagoog, kinderarts, medisch maatschappelijk werk, eventueel een psycholoog, fysiotherapie en wij als kinderverpleegkundigen. Zo fijn en onwijs duidelijk.... Maar toch... dit kon beter!!
Ik ben opzoek gegaan naar wat is er nog meer buiten het ziekenhuis was om deze gezinnen te kunnen ondersteunen met de kennis die ik opgedaan had in en buiten het ziekenhuis.
En zo ben ik gestart met de opleiding tot babyconsulent. Wat ik belangrijk vond is dat ik me ergens bij aan kon sluiten waarbij kennis en ervaring in de zorg belangrijk was.
Reactie plaatsen
Reacties